به نام او.

الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ ۚ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ 1

"آنان که سخن را می شنوند و از بهترینش پیروی می کنند، اینانند کسانی که خدا هدایتشان کرده، و اینان همان خردمندانند."

اگر گاهی خداوند حق را در زبان ظاهرا پست ترین افراد قرار دهد تا حق جویی ما را بیازماید چه باید کرد؟

آیا می شود کسی را بدون شنیدن سخنان و استدلال هایش نفی کرد؟به خاطر پست بودنش؟

و قرآن می آموزد

که هیچ کس را پیش از بررسی سخنش قضاوت  و محکوم نکنیم؛

 حتی اگر چنان دیوانه ای یا ساحری و یا شاعری به نظر برسد.

تا نباشیم از مشرکان خود پرست!

آنان که هوا و میل و نظر خویش را عبادت می کنند!

أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ 2

"آيا آن كس كه هواى [نفس] خود را معبود خويش گرفته است دیدى ."

-------------------------------------------------------------------------------------------

1.آیه سوره زمر

2.آیه 43 سوره فرقان

حقیقت تلخ است.

عقلانیت خویش را پرورش دهیم

پیش از آنکه

در گیرو دار انتخاب حق و باطل

حق را نفی کنیم

 و  از روی هوای نفس نظر خویش را بپرستیم!

امتحان ها ناگهان می رسد.

" أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَٰهَهُ هَوَاهُ ."

آیا دیدی حال آن کس را که هوای نفسش را خدای خود ساخته؟

و امتحان هاشان باهم  شد.

و ابراهیم ع

باید اسماعیل ع را با دستان خود قربانی می کرد

و او همچون پدری باید جان فرزندش را  بگیرد.

و مریم باید مادری می کرد

و او نیز

برایش جور دیگری جمع آزمون هاست!

و جهان پر از آزمون هاست.

و اما جگر سوزی و ذبح

برای فرزند

"  الذی خلق الموت و الحیاه لیبلوکم. "

سوره ملک آیه 2

وقتی خوابی ،فکرش را نمی کنی که خوابی

وقتی هم اندکی پلک هایت را می گشایی باورت نمی شود ؛

می اندیشی که لابد خوابی

خلاصه؛

دیوانه ای می شوی غرق در دیوانگی خویش؛

و یا عاقلی غرق در عقلانیت

اگر مثل گذشته رشته ببافی  پنبه هست ،

مجازم  راست شد

می اندیشی که لابد دیوانه گشته ای

همین مانده که بسیاری را نیز همراه خود دیوانه بخوانی.

اما؛

  عقل سر جای خود است

این جا دیوانگان عاقل ترینند

این جا جنون اندر جنون

و اما بازی روزگار

بازی اشکنک دارد

سر شکستنک دارد

شاید بگویند هذیان گویی ات آغاز شده.

بس وجودیست مبارک

لیک

ما همه یکی

و همه مظهر عشق خداوند

این جا پر از ستاره است،

شمس نیز عالم را ستاره باران میبیند.

به سان یک نقطه

کاش غرق همه باشیم

که؛

یک نقطه هزار است و هزار نقطه یک.